Forum

1968 - Ethir Neechal - Ennamma Ponnamma  

  RSS

K.T.RAMANAN
(@k-t-ramanan)
Trusted Member
Joined: 3 months ago
Posts: 50
16/09/2019 7:28 pm  

பாடல் : என்னம்மா பொன்னம்மா

பாடியவர்கள் : டி.எம்.சௌந்தரராஜன், பி.சுசீலா

படம் : எதிர்நீச்சல்

பாடலாசிரியர் : வாலி

இசை : எம்.எஸ்.விஸ்வநாதன்

வருடம் : 1968

 

அனைவருக்கும் வணக்கம்.

இன்று நான் எடுத்துக்கொண்டிருக்கும் பாடல் மிகவும் வித்தியாசமானது.  இந்த பாடலில் பல சிறப்பு அம்சங்கள் அடங்கியுள்ளன – (one among them is) especially the magnanimous quality that Mannar possessed.

இந்த பாடலை பற்றி சொல்லவேண்டுமானால் பல பேருக்கு இந்த பாடலுக்கு இசை அமைத்தவர் மன்னர் என்பதே தெரியாது, காரணம் இந்த படத்துக்கு இசை அமைத்தவர் "வி.குமார்" அவர்கள்.  படத்தின் விளம்பரங்களில் மன்னர் பெயர் இடம்பெறவுள்ள இல்லை.  Title காண்பிக்கும் போது தான் "என்னம்மா பொன்னம்மா" என்ற பாடலுக்கு இசை அமைத்தவர் எம்.எஸ்.விஸ்வநாதன் என்று காண்பிக்கப்பட்டது.  இந்த ஒரு பாடலுக்கு மட்டும் மன்னர் இசை அமைத்துக்கொடுத்தார், மற்ற பாடல்களுக்கு இசை அமைத்தவர் "வி.குமார்" அவர்கள்.

பாடலை பல முறை கேட்டுள்ளேன்.  அப்போதெல்லாம் நினைத்ததுண்டு, இது மன்னரின் வழக்கமான பாணியிலிருந்து சற்று வித்தியாசமாக உள்ளதே, அவரது பாணியை விட பல இடங்களில் "வி.குமார்" அவர்களின் பாணி தலை தூக்கி நிற்கிறதே என்று.  ஆனால் அப்போதெல்லாம் ஏன் அப்படி, எதற்க்காக அப்படி செய்துள்ளார், அவர் என்ன நினைத்து அப்படி செய்திருப்பார் என்ற ஆராட்சிக்கெல்லாம் இறங்கவில்லை.  காரணம் அந்த நாட்களில் அவர் பாடல்களை ரசிப்பதோடு மட்டும் நிறுத்திக்கொண்டிருந்ததால் தான்.  சமீப காலமாகத்தான் முழு மூச்சுடன் அவர் பாடலைகளை ஆராயும் முயற்சியில் இறங்கியுள்ளேன்.  அப்படி பல பாடல்களை ஆராயும் போதும் தான் இந்த பாடலும் என்னை சிந்திக்க வைத்தது - மன்னர் ஏன் தனது பாணியை தவிர்த்து வி. குமார் பாணியில் இசை அமைத்தார் என்று.  Which made me to view the movie again (though I have seen the movie umpteen times) and study the songs again to understand his act / decision.  அப்போதும் பாடலின் வரிகளில் அவ்வளது கவனம் செலுத்தவில்லை, ஏனென்றால் அது ஒரு "filling" பாட்டு தானே அதன் வரிகளில் ஏன் அவ்வளவு கவனம் செலுத்த வேண்டும் என்ற அலட்சியம், though I don’t do it in normal course.  ஏனென்றால் அந்நேரம் மன்னர் ஏன் அப்படி செய்தார் என்பது தான் பெரிய சவாலாக இருந்தது.  அது எவ்வளவு மடத்தனம் என்று படத்தையும், பாட்டையும் மீண்டும் பார்த்து / கேட்ட போது தான் தெரிந்தது.  ஏனென்றால் பாடலிலும் பல விஷயங்கள் சொல்ல பட்டுள்ளது – I mean through the lyrics.

Now, we will first analyse MSV’s work.  மன்னரின் பெருந்தன்மைக்கும், அவர் தன் சக இசை அமைப்பாளர்களின் மேல் வைத்திருந்த அன்புக்கும், மரியாதைக்கும் ஒரு எடுத்துக்காட்டு இந்த பாட்டு.  எப்படி என்பதை பார்ப்போமா.  சாதாரணமாக ஒவ்வொரு படத்திற்கும் ஒரு "tonal quality" உண்டு, மன்னர் அதை சரிவர புரிந்து கொண்டு படத்திற்கு பாடல்களும், பின்னணி இசையும் சேர்ப்பதில் கை தேர்ந்தவர் என்பது நம்மில் பலபேருக்கு தெரிந்த விஷயம்.  இந்த படத்தை பொறுத்த வரை அதற்க்கு இசை அமைப்பாளர் வி.குமார் அவர்கள்.  முதலில் மறுப்பு தெரிவித்தாலும், அவரின் அன்பு வேண்டுகோளிற்கிணங்கி / கட்டளைக்கு உட்பட்டு மன்னர் ஒரு பாட்டிற்கு மட்டும் இசை அமைக்க ஒப்புக்கொண்டார்.  காரணம் இருவரும் ஒருவர் மேல் ஒருவர் அவ்வளவு அன்பு / மரியாதை வைத்திருந்தது தான் - இதை மன்னர் சில பேட்டிகளில் குறிப்பிட்டுள்ளார்.  முதலில் மன்னர் மறுத்ததற்குண்டான காரணத்தை இது வரை எங்கும் கூறவில்லை என்றாலும், இதுவாக தான் இருக்க கூடும் என்று நினைக்க வைக்கும்  சில காரணங்களை கூறலாம்.  பெரும்பாலும் ஒரு இசை அமைப்பாளர் ஒரு படத்திற்கு இசை அமைக்கும் போது அந்த படத்தின் tonal quality - யை  புரிந்து கொண்டு (இல்லாமல் கூட இருக்கலாம், but I explained that atleast Mannar composed music in that format and as far as V.Kumar is concerned I felt that he too followed Mannar’s suit) அவருடைய பாணியில் பாடல், பின்னணி இசை செய்திருப்பார்.  அப்படியிருக்க கௌரவ இசை அமைப்பாளராக மற்றுமொரு இசை அமைப்பாளர் ஒரு  பாட்டிற்கு மட்டும் இசை அமைத்தால் அது அவரது தனி பாணியில் அமைந்து விடும்.  Because most of them won’t take much effort in understanding the tonal quality of the movie, but would just compose one tune in their own style and leave.  அப்படி செய்யும் போது அந்த படத்தின் மற்ற பாடல்களும், பின்னணி இசையும், இந்த ஒரு பாடலும் தனித்து நிற்பது கண்கூடாக தெரியும் அதாவது ஒட்டாதது போல்.  அது மட்டுமில்லாமல் இந்த ஒரு பாடல் மட்டும் மற்ற பாடல்களை விட பெரும் வெற்றி பெறக்கூடிய வாய்ப்புக்களும் அதிகமாக இருக்கும் - அதற்க்கு முக்கிய காரணம் தயாரிப்பாளர்கள் அந்த குறிப்பிட்ட பாடலை விளம்பரப்படுத்தி இந்த பாட்டுக்கு மட்டும் இன்னார் இசை அமைத்துள்ளார் என விளம்பரப்படுத்துவதும் உண்டு. அப்படி வரும் போது அது அந்த main இசை அமைப்பாளருக்கு எத்தனை மன வேதனை  அளிக்க கூடும். தனது முயற்சி கண்டுகொள்ளப்படாமல் போய் விட்டதே என்று எவ்வளவு வருத்தமடைய கூடும்.  இதை தவிர்க்கவேண்டுமென்றால் கௌரவ இசை அமைப்பாளர் அந்த படத்தின் tonal quality, main இசை அமைப்பாளரின் பாணி, அவர் அந்த படத்திற்கு இசை அமைத்த மற்ற பாடல்கள் எல்லாவற்றையும் கூர்ந்து கவனித்து அதற்க்கு ஏற்றாற்போல், மிகவும் முக்கியமாக தன்னை பெரிது படுத்தி காட்டிக்கொள்ளாமல், தன் பாணியை முற்றிலும் தவிர்த்து மூலவர் பாணியிலேயே பாட்டுக்கு மெட்டமைக்க வேண்டும்.  இப்படி யார் தான் மெனக்கெடுவார்கள்.  அப்படி சிரமம் எடுத்து கொண்டு பாட்டமைத்தாலும் அப்படியும் ஒரு வேளை அந்த பாட்டு மட்டும் வெற்றி பெற்றாலும் அதுவும் மூலவரது மன உளைச்சலுக்கு காரணம் வகுத்து விடுமல்லவா.  இதையெல்லாம் தவிர்க்க தான் மன்னர் முதலில் ஒப்புக்கொள்ள மறுத்திருப்பார்.  இப்போது நீங்கள் நினைக்க கூடும், மன்னர் இதற்க்கு முன்பு சில படங்களுக்கு இது போல் மற்ற இசை அமைப்பாளர்களோடு சேர்ந்து பாடல்கள் செய்துள்ளார் என்று.  ஆமாம் தான், ஆனால் அது அவரது ஆரம்ப காலத்தில்.  எப்படியாவது இசை அமைப்பாளர் ஆகிவிட வேண்டும் என்ற கட்டாயம், ஆர்வம், வெறி அவருக்கு அப்போது.  அது 2 - 3  படங்களோடு சரி. அதற்க்கு பிறகு அவர் அதை முற்றிலும் தவிர்த்து விட்டார் - அதற்குரிய காரணங்கள் மேலே கூறியுள்ளேன்.

(ஒரே ஒரு பாட்டுக்கு மட்டும் வேறு இசை அமைப்பாளர் என்றாலே இப்படி என்றால், ஒன்றுக்கு பதில் நான்கு-ஐந்து இசை அமைப்பாளர்கள் என்றால்?  அது இதை விட "high risk", ஏனென்றால், ஐந்து பாடல்களும் ஐந்து வித பாணியில் அமைந்திருக்கும். படத்துக்கு ஐந்து பெரும் சேர்ந்து ரீரெக்கார்டிங் செய்வது என்பது நடக்காத காரியம்.  ஆக, ஐவரில் ஏதாவது ஒருவர் தான் அந்த பொறுப்பை ஏற்றுக்கொள்வார்.  அவர் அந்த பணியை அவரது பாணியில் தான் செய்வார்.  சரியாக பார்த்தால் அப்படி செய்யக்கூடாது.  இப்படி ஒரு நிலைமை வரும் போது இவர்கள் (அதாவது இந்த ஐந்து இசை அமைப்பாளர்கள்) ஒன்று சேர்ந்து ஓர் தீருமானம் எடுக்கவேண்டும் - படத்தின் கதையை நன்கு புரிந்து கொண்டு அதற்க்கென்று ஓர் tonal quality -யை முடிவு செய்யவேண்டும்.  அப்படி செய்த பிறகு ஐவரும் அவரவர் பாணியை தவிர்த்து ஓர் புதிய பாணியை உருவாக்கவேண்டும்.  அப்படி உருவாக்கும் போது ஐந்து பாடல்களும் ஐந்து சாயல்களில் தனி தனியாக தெரியாமல் ஐந்தும் ஒரே பாணியில் ஒலிக்கும்.  இதற்க்கு தோதாக பின்னணி இசைக்கோர்வை சேர்க்கவேண்டும்.  இது நடக்கப்பட்ட காரியமா?  இந்த ஐந்து பேர் ஒன்று சேர்வதே மிகப்பெரிய விஷயம்.  அப்படியே அவர்கள் ஒன்று சேர்ந்தாலும்  தயாரிப்பாளர் சொல்வார், பிறகு நான் எதற்கு ஐந்து பேரை book செய்கிறேன், ஐந்தும் ஐந்து பாணியில் இருக்கவேண்டும் என்று தானே (பாவம் அவருக்கு தெரியாதே அதனால் படத்தின் tonal quality தொலைந்து போகிறது என்று), அதற்க்கு தானே பெரிய விளம்பரமும் செய்கிறேன் என்று.  அவரிடம் யாரும் விஷயத்தை எடுத்துச்சொல்லவும் மாட்டார்கள், சொன்னாலும் அவர் ஏற்றுக்கொள்ளவும் மாட்டார் - காரணம் அவரை பொறுத்த வரை படத்தின் main attraction -னே இந்த ஐவர் தானே.)

வேண்டுகோளிற்கு இணங்கி இசை அமைக்க ஒப்புக்கொண்ட பிறகு மன்னர்  செய்த காரியம் தான் அவரை மற்றவர்களிடமிருந்து தனித்து நிறுத்துகிறது, அவரது பெருந்தன்மையை பறை சாற்றுகிறது.  இந்த பாடலுக்கு மெட்டமைப்பதற்கு முன் அவர் அந்த படத்தின் கதையை நன்கு கேட்டறிந்திருக்கிறார்.  வி.குமார் இசை அமைத்த மற்ற பாடல்களை நன்கு study பண்ணியிருக்கிறார்.  வி.குமாரின் பாணியை அவர் நன்கு அறிந்தவர் என்றாலும் இந்த படத்தின் பாடலை அவர் நன்கு கூர்ந்து கவனித்திருக்கிறார்.  அதற்க்கு பிறகு தான் பாடலுக்கு மெட்டமைத்திருக்க கூடும்.  ஏனென்றால் அப்போதிருந்த அவரது பாணியை முற்றிலும் தவிர்த்திருக்கிறார்.  வி.குமார் மன்னரை போல் பெரும் அளவில் orchestra பயன்படுத்தாதவர்.  மிக குறைந்த இசை கருவிகளை வைத்து தான் அவரது பாட்டுக்கள் இசை அமைக்கப்பட்டிருக்கும்.  ஒரு சில ஒற்றுமைகளும் உண்டு.  மன்னரை போல் இவரும் புல்லாங்குழல், சந்தூர், ஹார்ப், saxaphone, பியானோ போன்றவைகளை பெரும்பாலும் தன் பாடல்களில் பயன்படுத்த கூடியவர்.  மன்னர் இதை நன்கு புரிந்து கொண்டு மிக குறைந்த இசை கருவிகள் மட்டும் பயன்படுத்தி ஏறக்குறைய வி.குமாரின் பாணியிலே இசை அமைத்துள்ளார் இந்த பாடலுக்கு.  இந்த படத்தின் மற்ற பாடல்களையும் கேட்க்கும் போது அது நன்கு புரிந்து விடும்.   பாடலிலும் தாளத்திலும் ஆங்காங்கே மட்டும் தனது முத்திரையை பதித்துள்ளார்.  ஆனால் அதை கூட கூர்ந்து கவனித்தால் மட்டுமே புரிந்து கொள்ள முடியும், முக்கியமாக மன்னரின் ரசிகர்களுக்கு.  It syncs 100% with the flow of the movie and very much in the same tonal quality.  எங்கெங்கு மன்னர் தெரிகிறார் என்று பார்ப்போமா.  Prelude இல் வரும் அந்த percussion roll, பல்லவியில் வரும் "முந்தாநாள் மந்தாரை செடியோரம் ஓரம், வந்தேனே சொல்லாமல் அந்தி நேரம் நேரம்" என்ற வரிகள் பாடிய விதத்தில், பல்லவி முடிந்து வரும் ஷெனாயோடு சேர்ந்து ஒலிக்கும் percussion rhythm , “வஹுன் வஹுன் வஹுன்” என்ற ஹம்மிங்கில்,  முதல் சரணத்தில் வரும் "நான் தேரைப்போலே நின்றேனடி, நீ தெய்வமாக வந்தாயடி" என்ற வரிகள் பாடிய விதத்தில், same portion in the second charanam when PS sings.  ஆனால், இதெல்லாம் மேலே கூறியது போல் நன்கு கவனித்தால் மட்டுமே புரியும்.    As otherwise the whole treatment of the song is exactly that of V.Kumar’s style of arrangement.  Rest of the portion of the song, the orchestration, etc. are on the lines of V.Kumar’s style.  முதல் சரணம் ஆரம்பிக்கும் முன் இணைப்பு இசையில் வரும் தாளக்கட்டு pause செய்யப்பட்டு சரணம் துவங்குவதற்கு தோதாக வரும் அந்த வயலின் பிட், அது குமாருடைய speciality.  Please listen to “தாமரை கன்னங்கள்” duet from the same movie to verify.  வி.குமாருடைய மற்றுமொரு தனித்துவம் என்னவென்றால், பெரும்பாலான அவரது பாடல்களில், குறிப்பாக காதல் டூயட் பாடல்களில், ஒரு மெல்லிய சோகம் இழையோடும் (undercurrent sad touch).  மன்னரும் இந்த பாடலில் அந்த ஒரு feeling கொடுத்துள்ளார், especially the second part of charanams.  He has matched the tonal quality of PS to that of “தாமரை கன்னங்கள்” – because both the songs are picturised on Jayanthi.  Please listen to “அசலாத்து அம்புஜத்த பார்த்தேளா” & “சேதி கேட்டோ” (the portion she sings for Sowkar Janaki in the movie), you will understand the difference in PS’s tonal quality.  Alongwith that he just added a bit of rustic quality in her voice as on the screen the song is sung by a village belle.

அவர் (மன்னர்) மனதில் எண்ணியது நிறைவேறியது கண்டு சந்தோஷமே அடைந்திருப்பார் – “Ethir Neechal”s other songs viz., “அசலாத்து அம்புஜத்த பார்த்தேளா”, “தாமரை கன்னங்கள்”, “வெற்றி வேண்டுமா போட்டுப்பாருடா” and “சேதி கேட்டோ” were huge hits when compared to “Ennamma Ponnamma”, because that’s what he would have wished.  அவரது இந்த பாடல் குமாரின் மற்ற பாடல்களின் வெற்றியை முழுங்கி விடக்கூடாது என்பதில் அவர் திட்டவட்டமாக இருந்திருக்கிறார்.  But that does not mean that his song is not upto the mark, only thing is that he just underplayed his part.  அவர் கவனம் எடுத்திருக்கக்கூடும் என்று நினைக்க தூண்டுகின்ற விஷயங்கள் - பாடலில் தன் பாணி இருக்கவும் வேண்டும், அனால் தெரியவும் கூடாது, கேட்பதற்கு வி.குமார் இசை அமைத்தது போல் இருக்க வேண்டும், மோசமாகவும் இருக்க கூடாது, அதே நேரம் குமாரின் பாடல்களை மிஞ்சிவிடவும் கூடாது, it should satisfy everyone involved.  In my opinion he succeeded in his mission.

Now coming to the lyrics.  அத புரிஞ்சுக்கணும்னா படத்தில் நாகேஷ் மற்றும் ஜெயந்தியின் பாத்திரங்களை குறித்து சொல்ல வேண்டும்.  படத்தின் தளம் பல குடியிருப்புகள் வசிக்கும் ஒரு ஒண்டுக்குடித்தன வீடு. நாகேஷ் பட்டப்படிப்பு படிக்கும்  இளைஞன், அநாதை.  அந்த குடித்தனத்தின் மாடிப்படிக்கு கீழே இருக்கும் சிறிய இடத்தில் வசிப்பவர்.  வசதி இல்லாததால் ஒவ்வொரு வேளை சோற்றுக்கு ஒவ்வொரு குடித்தனமாக பிச்சையெடுத்து உண்பவர்.  ஆனால் அதற்க்கு ஈடாக அவர்கள் அவரை  பல வேலைகள் செய்ய வைக்கிறார்கள். தனது படிப்புக்கு தேவையான பணத்துக்காக அவர் இரவில் அங்காடியில் கூலி வேலை  பார்க்கிறார் - யாருக்கும் தெரியாமல்.  அந்த குடியிருப்பில் குடியிருக்கும் ஒரு கன்னிப்பெண் ஜெயந்தி.  சில காலம் mental ஹாஸ்பிடலில் சிகிட்சை பெற்றதால் "பைத்தியம்" என்று பட்டம் சூட்டப்பட்டு அழைக்கப்படுபவர்.   கல்யாண சந்தையில் விலை போகாததால் அவரை அவரது பெற்றோர் நாகேஷுக்கு மணமுடித்து வைக்கலாம் என்று முடிவெடுக்கிறார்கள், ஏனென்றால் அவரால் இவர்கள் பேச்சை மீறமுடியாது என்பதால்.  இதை யதேச்சையாக கேட்க்கும் நாகேஷ் முதலில் மனமுடைந்து போனாலும், பிறகு தன்னை தானே தேற்றிக்கொள்கிறார்.  இதை அவர் முத்துராமனிடம் சொல்லி வருத்தப்படும் போது, முத்துராமன் அவரிடம் கேட்க்கிறார், ஏன் உன்னால் அதை மறுக்க முடியாதா.  அதற்க்கு  நாகேஷ் அவரிடம் கூறும் பதில் "எப்படி முடியும் நாயர், நான் என்ன இந்த வீட்டுல பெரிய மனுஷனா, காலேல எழுந்திருச்ச உடனே, தட்டை தூக்கிக்கிட்டு வீடு வீடா போய் நிண்ணு 'மாது வந்திருக்கேன், மாது வந்திருக்கேன்' ன்னு பிச்சை எடுத்து சாப்பிடறேன்.  அவங்க முடிவை நான் மாத்த முடியுமா? மறுத்து சொன்னா தான் ஒதுக்குவாங்களா நாயர்?"  முத்துராமன் அதை எதிர்த்து கேட்பதற்காக புறப்படும் போது நாகேஷ் கூறுகிறார் "இந்த பிரச்சினையை தீர்க்கிறதுக்கு நானே ஒரு வழி கண்டு பிடிச்சிட்டேன்." முத்துராமன் அது என்னன்னு கேட்க, நாகேஷ் "பாறுவை என் தலையில் கட்டறதுக்கு முன்னால, நானே அந்த பொண்ணு மேல காதலை உண்டாக்கிக்க போறேன். என் ஆசையை வளர்த்துக்க போறேன். கஷ்டப்பட்டு எப்படியாவது வரவழைச்சுக்கறேன்.  அவங்க என்னை ஏமாத்தறதுக்கு முன்னால நானே அவங்கள ஏமாத்த போறேன். அவங்க நெனச்சிருக்காங்க, முன்ன பின்ன தெரியாத ஒரு பைத்தியத்தை என் தலேல கட்டி  என்னை ஏமாத்தலாம்ன்னு.  ஆனா நான் கல்யாணம் பண்ணிக்கப்போற பொண்ணு எனக்கொண்ணும் புதுசில்லே, நான் ஏற்கனவே லவ் பண்ணின பொண்ணு தான், எனக்கு பரிச்சயம் ஆன பொண்ணு தான்ன்னு சொல்லி நான் அவங்களை ஏமாத்த போறேன் நாயர்".  அதற்க்கு பிறகு நாகேஷும், ஜெயந்தியும் சந்தித்து பேசிக்கொள்கிறார்கள்.  நாகேஷ் அவரிடம் காட்டும் அன்பில் ஜெயந்தி மனம் நெகிழ்ந்து போகிறார்.  காதல் சுடர் விட ஆரம்பிக்கிறது.  

The pallavi’s “பன்னீரும் வெண்ணீறாய் சுட்டதோடியம்மா".  சரி தானே, காதல் என்ற சுடறில்  எரிந்து கொண்டிருக்கும் நெஞ்சங்கள் எதை தொட்டாலும் சுட தானே செய்யும்.  சாதாரணமா, "தேர்" என்ற வார்த்தை பிரயோகம் பெண்களை குறிப்பிடும் போது தான் பயன் படுத்துவார்கள், தேர் போல் நடக்கிறாள், தேர் போல் அசைகிறாள், என்றெல்லாம்.  ஆனால் இங்கு நாகேஷ் பாடுகிறார் "நான் தேரை போல நின்றேனடி, நீ தெய்வம் போலே வந்தாயடி" என்று.  முதலில் ஏனிந்த முரண்பாடு என்று தான் தோன்றியது.  படத்தை, குறிப்பாக இந்த பாடல் இடம் பெரும் இடம் வரை, பார்த்த போது தான் அதன் பொருள் விளங்கியது.  நாகேஷ் தனக்கென்று என்று ஒரு ஆசாபாசமும் இல்லாதவர், இன்னும் சொல்ல போனால் தனக்கென்று தனியாக ஒரு உணர்வு, உணர்ச்சிகள்  இல்லாதவர்.  Almost like a wood.  சூழ்நிலை காரணமாக வலுக்கட்டாயமாக ஜெயந்தி மேல் காதல் வரழைத்து கொள்கிறார்.  மரத்தால் செய்யப்பட தேருக்கென்று தனி அழகேது, பெருமையேது, ஜீவனேது.  திருவிழாவின் போது அதற்க்கு ஜோடனை, அலங்காரம் செய்து, அதன் மைய்யப்பகுதியில் உற்சவ மூர்த்தியை வைக்கும் போது தான் அதற்க்கென்று ஒரு தனி அழகு, ஜீவன் வருகிறது.  அதை தான் அந்த வரிகள் சொல்கின்றன - அலங்கரிக்கப்படாத தேரை போல் ஜீவனற்று கிடந்த என் மனதில் தெய்வத்தை போல் நீ குடிவந்ததால் என் உடம்பென்ற தேருக்கு ஜீவன், அழகு வந்து விட்டது.  என்ன கற்பனை அல்ல?  பல்லவிக்கும், சரணங்களுக்கும் இடையில் வரும் இசை இவர்கள் அந்த குடியிருப்பில் மற்றவர்களுக்கு தெரியாமல் காதல் சடு குடு விளையாடுவதை காண்பிக்கிறது.

மேற்சொன்ன காரணங்களுக்கு (அதாவது பல இசை அமைப்பாளர்கள் இணைந்து ஓர் படத்தில் பணியாற்றும் போது நேரக்கூடிய non-sync in tonal quality) சிறந்த எடுத்துக்காட்டாக விளங்குகிறது "கண்ணில் தெரியும் கதைகள்" என்ற படம்.  அந்த படத்தில் ஐந்து இசை அமைப்பாளர்கள் சேர்ந்து பணியாற்றினார்கள்.  ஐவரில் ஒருவர் படத்துக்கு re-recording அமைத்தார்.

மறுபடியும் உங்களை சந்திக்கும் வரை உங்களிடமிருந்து நன்றி மற்றும் வணக்கம் கூறி விடைபெற்றுக்கொள்வது,

உங்கள் அன்பன்,

ரமணன் கே. டி.

 

https://youtu.be/afA6BQIVHYo


ReplyQuote
Share:
  
Working

Please Login or Register